UKMTO telde 16 van de 18 projectielinslagen sinds 6 juli in de zuidelijke corridor bij Oman, waardoor reders richting de noordelijke, door Iran gecontroleerde route via de Straat van Hormuz uitweken. In de week eindigend op 14 augustus gebruikten 19 uitgaande en 26 inkomende op AIS zichtbare schepen de noordelijke route, tegenover respectievelijk acht en vijf op de zuidelijke route; in het traditionele verkeersscheidingsstelsel werden twee uitgaande en geen inkomende vaarbewegingen geregistreerd. UKMTO omschrijft de verschuiving als “risicovermijding in plaats van louter routevervanging,” waarbij meerdere schepen geplande transits afbraken of na aanvallen noordwaarts omvoeren. Het aantal op AIS waargenomen transits ligt nog altijd circa 90% onder het niveau van vóór het conflict, tegenover meer dan 130 schepen per dag vóór de oorlog. De noordelijke corridor valt onder toezicht van de Iraanse Perzische Golf-autoriteit voor zeestraten, terwijl de zuidelijke route door de Omaanse wateren wordt gecoördineerd met US Naval Cooperation and Guidance for Shipping.
Context
De routewijziging draagt bij aan het escalerende beeld van aanvallen dat de lezer voor het laatst op 15 augustus zag, toen er melding werd gemaakt van meer aanvallen bij Hormuz en de Amerikaanse belofte om de Iraanse economie te verlammen.
